اداره كل مديريت بحران
معرفي استان

لرستان

لرستان، با تاريخ درخشان و تمدن چندين هزار ساله، سرزمين قوم فرهيخته‌ي كاسي؛ قومي كه قريب به شش قرن بر ميان‌رودان تسلط داشتند و دانش و صنعت ساخت ابزار و ادوات مفرغي، پرورش اسب، كاشت دانه‌هاي خوراكي و... را بنيان نهادند. اين ديار پس از ورود مردمان آريايي به عنوان شاه‌راه ارتباطي ايران‌زمين شناخته مي‌شده و شهرهاي آباداني چون سيماش، خايدالو، شاپورخواست و ماداكتو را در بطن خود گسترش داده است.

لرستان در دوران پس از اسلام، به مركزيت خرم‌آباد كه تختگاه اتابكان لُر كوچك و واليان محسوب مي‌شد، نقش مهم و تعيين‌كننده‌اي در وضعيت سياسي، اقتصادي و اجتماعي ايران داشته است.

 

پيشينه تاريخي

آثار به جا مانده از ساكنان پيش از تاريخ لرستان، بيانگر آن است كه اين جوامع به تدريج مراحل تكامل فرهنگي از جمله دوره‌هاي پارينه‌سنگي، ميان‌سنگي، نوسنگي و شهرنشيني را پشت سر گذاشته‌اند. استان لرستان از نظر باستان‌شناسي يكي از مراكز مهم تاريخي است. اين استان از اواخر دوره‌ي "پلاستوسن"(دوران چهارم زمين‌شناسي) داراي شرايط اقليمي سازگار بوده است. علاوه بر شرايط مساعد زيست‌محيطي مي‌توان مواهب موجود يعني آب سرشار، غذاي كافي و سوخت فراوان منطقه را از جمله عوامل استقرار بشر در اين خطه برشمرد. قديمي‌ترين آثار زندگي گروه‌هاي پراكنده انساني در لرستان، در محلي به نام "پل باريك" در كنار رودخانه "سيمره" به دست آمده است. قدمت اين شواهد را بعضي از پژوهشگران دوره‌ي "آشولين" (حدود 80000 سال تا 100000 سال قبل) و برخي قبل از آشولين تعيين كرده‌اند. در دوره‌هاي بعد از فرهنگ آشولين نيز در غارها و پناهگاه‌هاي "هوميان" 1 و2 (سابقه سكونت و ابزار مكشوفه غار را به حدود 40 تا 100 هزار سال قبل و نقاشي‌هاي بدنه‌ي غار را به گروه‌هاي انساني 15 تا 17 هزار سال پيش نسبت داده‌اند.)، "ميرمِلاس" (11 تا 16 هزار سال قبل )، "كنجي" (ابزار به دست آمده از اين غار به قديمي‌ترين مرحله از دوران شكار و گردآوري خوراك حدود 100 هزار سال قبل مربوط مي‌شود)، "گر ارجنه" (پناهگاه دو دوره‌ي متولي فرهنگي "موسترين" و "بارادوستين")، "يافته" (دوره بارادوستين)، "اشكفت قمري" (دوره موسترين)، "پاسنگر" و... آثار و شواهدي از استقرار انسان، به دست آمده است كه مدتي طولاني از دوره‌ي شكار و گردآوري خوراك را در بر مي‌گيرد.

لرستان از جمله معدود سرزمين‌هايي است كه ساكنان آن براي نخستين بار به اهلي كردن حيوانات و كشت نباتات پرداخته و آغازگر زندگي روستانشيني و كشاورزي بوده‌اند. اين دگرگوني سبب‌ساز پيدايش تمدن شده است. بررسي‌هاي زبان‌شناسي و فرهنگي، نشان‌دهنده پيوستگي قومي لُرها با ديگر اقوام ايراني به ويژه قوم پارسي است. لُرها قديمي‌ترين قبايل آريايي ايران‌زمين مي‌باشند كه روزگاران كهن در نواحي غرب و جنوب غرب و در امتداد دامنه زاگرس ساكن بوده و هستند.

 

موقعيت جغرافيايي استان

استان لرستان كه با مساحتي در حدود 28064 كيلومتر مربع كه 7/1 درصد از مساحت كشور را شامل مي‌شود، در قسمت جنوب غربي ايران بين 46 درجه و 50 دقيقه تا 50 درجه 1 دقيقه طول شرقي و 32 درجه و 40 دقيقه تا 34 درجه و 23 دقيقه عرض شمالي از نصف‌النهار گرينويچ واقع شده است. اين استان از شمال با استان‌هاي مركزي و همدان، از جنوب با خوزستان، از غرب با كرمانشاه و ايلام و از شرق با استان اصفهان هم‌جوار مي‌باشد و پل ارتباطي بين استان‌ها محسوب مي‌گردد. بر اساس آخرين تقسيمات كشوري، لرستان داراي 10 شهرستان، 23 شهر، 26 بخش و 83 دهستان مي‌باشد.

شرايط آب و هوايي

استان لرستان در دامنه كوه‌هاي زاگرس واقع شده و تحت تأثير آب و هواي مديترانه‌اي قرار گرفته است، هم‌جواري در قسمت جنوب با جلگه‌ي خوزستان و از سمت شمال با ارتفاعات سردسير استان همدان موجب تنوع آب و هوايي در اين استان شده است؛ به‌طوري‌كه از اين استان به عنوان استاني چهار فصل كشور ياد مي‌شود.

*آب و هواي گرم جنوب: شهرستان پلدختر و بخشي از شهرستان كوهدشت

*آب و هواي معتدل مركزي: بخش اعظم شهرستان خرم‌آباد، دوره چگني و بخشي از شهرستان كوهدشت

*آب و هواي سرد شمالي: شهرستان‌هاي بروجرد، ازنا، اليگودرز، دورود، سلسله و دلفان

 

تاریخ به روز رسانی: 2017/08/24
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات ( 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal